شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20334

هزار کوه گرت سدّ ره شوند برو
 

گم گشت در تو هر دو جهان از که جویمت
 

ای بی‌نشان محض نشان از که جویمت 
 

کیست آن کش سر پیوند تو در خاطر نیست

(اسرار التّوحید: محمّد‌بن منوّر)، (پیوند زیتون بر شاخه ترنج: سیدعلی موسوی گرمارودی)

(لطایف الطّوایف: فخرالدین علی صفی)، (سمفونی پنجم جنوب: نزار قبّانی)

 (سیاست‌نامه: خواجه نصیرالدّین توسی)، (اخلاق محسنی: حسین واعظ کاشفی)

(هفت‌پیکر: نظامی)، (ارزیابی شتاب‌زده: جلال‌آل احمد)

درد فراق من کشم ناله به نای چون رسد / آتش عشق من برم چنگ دوتا چرا بود؟

همچو ملح اندر طعام است این مزاح اندر کلام / این سخن فرمود آن کاو (کو) بد نبی را جانشین

هست بر سمع و بصر مهر خدا / در حجب بس صورت است و بس صدا

شد آن زمان که ز ناایمنی شقایق سرخ / چو چشم شیر محیب آمدی به چشم غزال

دلبر که جان فرسود از او کام دلم نگشود از او / نومید نتوان بود از او باشد که دلداری کند

دل خرابی می‌کند دلدار را آگه کنید / زینهار ای دوستان جان من و جان شما

در چین طرّه تو دل بی‌حفاظ من / هرگز نگفت مسکن مألوف یاد باد

جمال شخص نه چشم است و زلف و عارض و خال / هزار نکته در این کار و بارِ دلداریست

گفته‌اند هر که دست از جان بشوید، هر چه در دل دارد بگوید.

نه هر چه به قامت مهتر، به قیمت بهتر.

بدان که ملوک از بهر پاس رعیت‌اند نه رعیت از بهر طاعت ملوک.

خردمندان گفته‌اند: نان خود خوردن و نشستن بِه که کمر شمشیر زرّین به