شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 27788

به باطن هم چو عقل کل به ظاهر همچو تنگ گل / دمی الهام امر قل دمی تشریف اعطینا

منم ای برق رام تو برای صید و دام تو / گهی بر رکن بام تو گهی بگرفته صحرا را

منور چون رخ موسی مبارک چون که سینا / مشعشع چون ید بیضا مشرح چون دل عمران

از ورای سر دل بین شیوه‌ها / شکل مجنون عاشقان زین شیوه‌ها

ور ایدون که زین کار هستم گناه / جهان آفرینم ندارد نگاه

برگیر شراب طرب‌‌انگیز و بیا / پنهان ز رقیب سفله بستیز و بیا

بلای آدمی باشد زبانش / که در وی بسته شد سود و زیانش

چو مشک از ناف عزلت بو گرفتم / به تنهایی چو عنقا خو گرفتم

چار دیوار قفس عشرت‌سرای ما بس است  /  شهربند دام باغ دلگشای ما بس است

چه پروا از عتاب و ناز عشاق بلاجو را  /  که عاشق مدّ احسان می‌شمارد چین ابرو را

گفتا برون شدی به تماشای ماه نو  /  از ماه ابروان منت شرم باد رو

همه شب راه دلم بر خم گیسوی تو بود  /  آه از این راه که باریک‌تر از موی تو بود