شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18333

دو

سه

چهار

یک

جهان ای شگفتی به مردم نکوست / چو بینی همه درد مردم از اوست

یکی باغ دیدند خوش چون بهشت / پر از تازه گل‌های اردیبهشت

همی تاخت گرشاسب بر زنده پیل / همی دوخت دل‌ها به تیر از دو میل

پذیره مشو مرگ را زینهار / مده خیره جان را به غم زینهار

نامم ز کارخانۀ عشاق محو باد / گر جز محبت تو بود شغل دیگرم (مضاف‌الیه)

بوی تو می‌شنیدم و بر یاد روی تو / دادند ساقیان طرب یک دو ساغرم (متمم)

زلف را حلقه مکن تا نکنی در بندم / طره را تاب مده تا ندهی بر بادم (مفعول)

خوشا آن دم کز استغنای مستی / فراغت باشد از شاه و وزیرم (نهاد)

رها شد ز بند زره موی اوی / درفشان چو خورشید شد، روی اوی

که هم رزم جستی، هم افسون و رنگ / نیامد ز کار تو بر دوده ننگ

چو سهراب شیراوژن او را بدید / بخندید و لب را به دندان گزید

فرودآمد از دژ به کردار شیر / کمر بر میان، بادپایی به زیر