شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 12838

ای در ک_مند زلفک تو حلق_ه‌ی ف_ری_ب / وی در کمان ابروی تو ناوک حیل

دی_وان حاف_ظی ت_و و دی_وان_ه‌ی تو م_ن / اما پری به دیدن دیوان نیامدی

من آن شهرم که سیلاب محبت ساخت ویرانم / تو آن گنجی که در ویرانه‌ی دل‌ها وطن داری

عارض گلگون بنما، دم ز گلستان چه زنی؟ / سنبل مشکین بگشا دسته‌ی ریحان چه کنی؟

جان درازیّ تو بادا که یقین می‌دانم / در کمان ناوک مژگان تو بی‌چیزی نیست

چرا ز کوی خرابات روی برتابم / کزین به‌ام به جهان هیچ رسم و راهی نیست

زمانه گر بزند آتشم به خرمن عمر / بگو بسوز که بر من به برگ کاهی نیست

عنان‌کشیده رو ای پادشاه کشور حُسن / که نیست بر سر راهی که دادخواهی نیست

مستغنی‌ام ز خلق که اکسیر عشق ساخت / چون آفتاب چهره زرّین ‌خزانه‌ام

چشمه عشق به دریای کرم پیوسته است / نظر عشق به هر کس که فتد، پاک رود

بی‌تأمّل چون عرق بر روی خوبان می‌دویم/ چون کمند زلف، گستاخ بر و دوشیم ما

شعله شوق تو ‌آتش در دلم ای شمع زد / خواستم پروانه‌وش این شعله را افزون کنم