شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 15954

مرگت چنان زندگی را به سخره گرفت که مردنی چنان غبطه بزرگ زندگانی شد

شفق ، آیینه دار نجابتت و فلق ، محرابی که تو در آن ، نماز صبح شهادت گزارده ای .

درختان را دوست دارم که به احترام تو قیام کرده اند.

چندان تناوری و بلند که به هنگام تماشا کلاه از سر کودک عقل می افتد.

به نام خداوند جان و خرد / کزین برتر اندیشه برنگذرد

دمی آب خوردن پس از بدسگال / به از عمر هفتاد و هشتاد سال

ای در دل شب ستارة نورانی / جانت چو چراغ روشن و عرفانی

نگشت آسایشم یک لحظه دمساز / گهی از گربه ترسیدم گه از باز

چو روی دوست بود گو بهار و لاله مروی / چه حاجت‌ست به گل بزم ویس و رامین را

جز روی ویس رامین گل در چمن نبیند / پیش عقیق شیرین، قدر شکر نباشد

ز سایه تو جهان پر ز لیلی و مجنون / هزار ویسه بسازد هزار گون رامین

پیش رامین هیچ گل ممکن نباشد غیر ویس / پیش سلطان هیچ کس محمود نبود جز ایاز