شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 4: سبک‌شناسی قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 5586

برادرم روحی فداک نه کاغذ از تو می‌رسد نه ملک، ما را چو روزگار فراموش کرده‌اید.

از غرور فرنگی‌ها دور نیست که بالمثل من خودم بروم و خدا نخواسته هیچ کار از پیش نرود.

اختلاف میان ایشان در معرفت خالق و ابتدای خلق بی‌نهایت و رای هریک بر این مقرّر که من مصیبم و خصم مخطی.

کجا به خاطر می‌رسید که در دارالخلافه به‌دست دشمن بیفتد؟ یفعل الله ما یرید و یحکم ما یشاء.

ز خاک پاک شهیدان راه آزادی / ببین که خون سیاوش چه سان به هوش آمد

خوابند وکیلان و خرابند وزیران / بردند به سرقت همه سیم و زر ایران

از دست عدو نالۀ من از سر درد است / اندیشه هر آن کس کند از مرگ، نه مرد است

در آن سرای که زن نیست، انس و شفقت نیست / در آن وجود که دل مرد مرده است روان

زاد آزادی ‌طلب‌کن چون محمّد مردوار / از برای راه سدره گربه‌ای را زین مکن

به من نگر که بدیدم هزار آزادی / چو عشق را دل و جانم کنیزک است و غلام

بهر آزادی من شب همه شب می‌نالد / بس که از بی‌گنهی بار به زنجیرم من

ملک را ز آزادی فکر و قلم قوّت فزای / خامه آزاد نافذتر ز نوک خنجر است

شده‌ام عاشق و در کیسه ندارم زرکی / عاشقم پول ندارم کوزه بده آب بیارم

در میان آش رندان چون نخود قاطی مشو / اعتدالی بوده‌ای اکنون دمکراتی مشو

یاد بگذشته چو آن دورنمای وطن است / که شود بر افق شام غریبان ترسیم

تا رشته به دست این دبنگ است / این قافله تا به حشر لنگ است