شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 4: سبک‌شناسی قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 4853

ادبیات سیاسی در ایران از رهگذر نقد شرایط موجود در این عصر شکل گرفت.

ترجمه و نشر کتاب‌های غربی در شکل‌گیری جنبش ضد استعماری و ضد استبدادی این دوره نقش داشت.

از شاخص‌ترین درون‌مایه‌های شعر فارسی در این دوره «آزادی، قانون و وطن» بود.

آخوندزاده، طالبوف و میرزا آقاخان کرمانی از شاعران منتقد بودند که به شکل‌گیری ادبیات بیداری کمک کردند.

گرایش شاعران به محتوا و تسلط کم برخی شعرا بر ادبیات گذشته

نوآوری و ابتکار بیش از اندازه در تخیّل و عدم توانایی شاعران در استفادۀ صحیح از آن

تبعیّت از ادیبان معاصر و گرایش به شعر نو و شتاب در سرودن اشعار

گرایش به کسب تجربه‌های جدید از طریق درهم شکستن جملات و استفاده از واژه‌های نامتعارف

تا مگر به دست آرم دامن وصالش را              می‌دوم به پای سر در قفای آزادی

داغ است دل لاله و نیلی است بر سرو        کز باغ جهان لاله‌عذاران همه رفتند

آستین چو از چشم بر گرفتم               سیل خون به دامان روانه کردم

از چه روی چون ارغنون ننالم           از جفایت ای چرخ دون ننالم