شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هفتم: سبک و سبک‌شناسی (سبک خراسانی) | آزمون شماره 20569

بیدار بخت ما که تو دیدی به خواب رفت / وان عیش‌های خوش که شنیدی فسانه شد

آن موجه‌ام که بحر پرآشوب روزگار / در هر شکست بال دگر می‌دهد مرا

زهر خند ای دل، که دور گریه مستانه رفت / روزگار دار و گیر شیشه و پیمانه رفت

کنون زمانه دگر گشت و من دگر گشتم / عصا بیار که وقت عصا و انبان بود

به گرد جهان هر که راند سخن / نکوهیدن من نگردد کهن

سخن‌های ناخوش ز من دور دار / ز بدها دل دیو رنجور دار

راه عشق از روی عقل از بهر آن بس مشکل است / کان نه راه صورت و پای است کان راه دل است

همچو لوح زمرّدین گشته است / دشت همچون صحیفه‌ای زِ رُخام