شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 1: تاریخ ادبیات قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 10828

قائم مقام فراهانی، میرزاآقا تبریزی، ایرج میرزا، میرزا محمدصادق امیری فراهانی

ادیب‌الممالک فراهانی، ملک‌الشعرای بهار، میرزا حبیب اصفهانی، ملک‌الشعرای بهار

قائم مقام فراهانی، میرزا آقا تبریزی، میرزا حبیب اصفهانی، ملک‌الشعرای بهار 

ادیب‌الممالک فراهانی، ملک‌الشعرای بهار، ایرج میرزا، میرزا محمدصادق امیری فراهانی

یکی را روضه جنانی جزای دادن جانی است، یکی را نعمت خلدی بهای قطره خونی. قومی به مایه بذل جان، دولت حُسن مآل گیرند، برخی به جبایت خراج دیوان، تنعّم نعیم رضوان یابند.

و نقود منثورات را سکّه قبول ملوک و اکابر می‌نهادم تا به قدر وسع این دو کریمه را در حجر تشریح و تربیت چنان برآورم که راغبان و خاطبان را به خطبتشان بواعث رغبت با دید آمد.

این‌ها همه از سرائر مملکت است. این‌ها تمام حرف‌هایی است که همه‌جا نمی‌توان گفت. من ریشم را که توی آسیاب سفید نکرده‌ام. تو آسوده باش. هیچ وقت از این حرف‌ها نخواهم نوشت.

اگرچه دردسر می‌دهم اما چه می‌توان کرد؛ نشخوار آدمیزاد حرف است. ما یک رفیق داریم اسمش دمدمی است. بیشتر از یک‌سال موی دماغ ما شده بود.

ایرج میرزا

نسیم شمال

ادیب‌الممالک فراهانی

میرزاده عشقی