شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 8467

چرا رزم جُستی ز اسفندیار/که او هست رویین‌تن و نامدار

چو ده ساله شد در زمین کس نبود/ که یارست با وي نبرد آزمود

بر او [ضحاك] سال بگذشت مانا هزار/ به فرجام کار آمدش خواستار

فرستاد موبد بدان ها سوار / شتر خواست از دشت جهرم هزار

 سرو رفتاری صنوبر  قامتی / ماه رخساری ملایک منظری

مرا دلی است گرفتار عشق دلداری / سمن بری، صنمی، گلرخی، جفاکاری

همای فری طاووس حسنی و طوطی نطق / به گاه جلوه‌گری چون تذرو رفتاری

بنفشه زلفی نسرین بری سمن بویی / که ماه را بر حسنش نماند بازاری

رشته صبرم به مقراض غمت ببریده شد / همچنان در آتش مهر تو سوزانم چو شمع (مقراض: قیچی)

گر کمیت اشک گلگونم نبودی گرم‌رو / کی شدی روشن به گیتی راز پنهانم چو شمع

کوه صبرم نرم شد چون موم در دست غمت / تا در آب و آتش عشقت گدازانم چو شمع

بی‌جمال عالم‌آرای تو روزم چون شب است / با کمال عشق تو در عین نقصانم چو شمع  

غریو از جهان خواست کان شاخ گل / به آن تازگی پا ز دنیا کشید

به کام دوستانت باد دائم دشمنان تو / به گاه سور در ماتم به وقت شادی اندر غم

مستهقّان کرم مستان حق‌اند ای پسر / زان چو بحر از رحمت حق سینه‌شان پر دُر شده

این علت جان بین همی، علّت زدای عالمی / صرصام وی را هر دمی درمان نو پرداخته