شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 24518

حذف بخشی از فعل

استفاده از «را» در معنای حرف اضافه

استفاده از واژگان عربی فراوان

استفاده از شکل خاصی از ماضی استمراری

نرگس مست نوازش‌گر مردم‌دارش / خون عاشق به قدح گر بخورد نوشش باد (استفاده از آرایه‌های بیانی)

من این دلق مرقع را بخواهم سوختن روزی / که پیر می‌فروشانش به جامی بر نمی‌گیرد (کاربرد شبکه معنایی)

در پاش فتاده‌ام به زاری / آیا بود آنکه دست گیرد (سادگی زبان شعر)

صالح و طالح متاع خویش نمودند / تا که قبول افتد و که در نظر آید (وجود واژگان غیر فارسی)

در خیمه تن که سایبانی است تو را / هان تکیه مکن که چارمیخش سست است

ساقی غم فردای حریفان چه خوری / پیش آر پیاله را که شب می‌گذرد

تو زر نه‌ای ای غافل نادان که تو را / در خاک نهند و باز بیرون آرند

گر ابر چو آب، خاک را بردارد / تا حشر همه خون عزیزان بارد

«را» در بیت سوم، در معنای حرف اضافه به کار رفته است.

بیت سوم، دو جمله است.

در بیت آخر، آرایۀ کنایه وجود دارد.

«ماه و ناهید و مهر» آرایۀ مجاز دارند. (مجاز از همۀ افلاک)