شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19230

گفتا برو چو خاک تحمل کن ای فقیه / یا هر چه خوانده ای همه در زیر خاک کن

چون شبنم اوفتاده بدم پیش آفتاب / مهرم به جان رسید و به عیوق بر شدم

چون رایت عشق آن جهان گیر/ شد چون مه لیلی آسمان گیر

دل من به دور رویت ز چمن فراغ دارد / که چو سرو پای بند است و چو لاله داغ دارد

مفعول ، مسند ، متمم ، مسند
 

متمم ، مفعول ، قید ، متمم
 

مفعول ، قید ، مسند ، متمم
 

مفعول ، مضاف‌الیه ، قید ، مسند
 

آب چشمم راز دل، یک یک، به مردم، باز گفت / عاشقی و مستی و دیوانگی، نتوان نهفت

سلمان ز شوق او اگرت جان بشد چه شد / سودای او نرفت ز جان و ز تن برفت

بر دل من تا خیال آن پری‌پیکر، گذشت / کافرم گر در خیالم، صورتی دیگر گذشت

جانم آمد، بر لب و کشتیش بر خشک اوفتاد / آه من تا بحر نیلی رفت و زان برتر گذشت