شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 8771

چهار

سه

دو

یک

یکایک چو از جنگ برگاشت روی / پی اندر گرفتم رسیدم بدوی 

ز خاقان مقاتوره آمد به خشم / یکایک برآشفت و بگشاد چشم

یکایک همه کار او را بساخت / نگه کرد کاین بد بریشان که تاخت 

همه جان یکایک به کف بر نهید / اگر لشگر آید دمید و دهید

 رزق هر چند بی‌گمان برسد                             شرط عقل است جُستن از درها

چو باد از خرمن دونان ربودن خوشه‌ای تا چند            ز همت توشه‌ای بردار و خود تخمی بکار آخر

راه روزی کسب و رنج است و تعب       هر کسی را پیشه‌ای داد و طلب

می‌کنم سرگشتگی بیهوده هم‌چون آسیا         می‌رسد روزی ز گردون تا دهان باشد مرا