شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 11287

چشمۀ چشم من از سرو قدت یابد آب/ رشتۀ جان من از شمع رُخَت دارد تاب «۳»

ساقی مجلس بده! باده که خواهیم رفت/ ما به هوای لبش، در سر می چون حباب «۲»

چون تو را شمع صفت، با همه کس رویی هست/ من که پروانه‌ام ای شمع، ز من روی متاب «۱»

عود خشکم، آتش جانسوز می‌باید، مرا/ تا ز طیب جان، دماغ حاضران گردد رطیب «۲»

غزل عاشقانه و عارفانه جای قصاید درباری را گرفت.

خدشه‌دار شدن غرور ملی ایرانیان پس از حمله مغول باعث توجه کمتر به امور اخروی شد.

جایگاه تخلص در انتهای قالب غزل تثبیت شد.

فکر با تأثیرپذیری از مسایل سیاسی و اجتماعی دچار تغییر شد مثلاً در شعر این دوره گاه مقام معشوق با معبود یکی می‌شود.

مرغ دل تا دام زلف و دانه خال تو دید / طایر اندیشه‌ام افتاد در دام هوس (5)

شاهین صفت چو طعمه چشیدم ز دست شاه / کی باشد التفات به صید کبوترم (1)

مرغ روحم که همی‌زد ز سر سدره صفیر / عاقبت دانه خال تو فکندش در دام (2)

جعد او نقش حُسن را نقاش / چشم او گنج فتنه را گنجور (2)