شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 23271

هرکه را با مرده سودایی بود / بر امید زنده سیمایی بود

سوختم چون بوی برناید ز من / و آتش غم روی ننماید ز من

شاه فلک بین به صبح پرده برانداخته / پیر خرد بین به می ‌خرقه درانداخته

ای چرخ از آن ستاره‌ی رعنا چه خواستی / ای باد از آن شکوفه‌ی زیبا چه خواستی

گر راه بود بر سر کوی تو صبا را / در بندگی‌ات عرضه کند قصۀ ما را

آن نقش بین که فتنه کند نقش‌بند را / و آن لعل لب که نرخ شکسته است قند را

می‌رود آب رخ از بادۀ گلرنگ مرا / می‌زند راه خرد زمزمۀ چنگ مرا

چو در گره فکنی آن کمند پرچین را / چو تاب طره به هم برزنی همه چین را

آتش است این بانگ نای و نیست باد / هر که این آتش ندارد نیست باد

بنده بی‌قیمت و میر اجل / هر دو شد افتاده تیر اجل

دست در حلقه آن زلف دو تا نتوان کرد / تکیه بر عهد تو و باد صبا نتوان کرد

گلاب است گویی به جویش روان / همی شاد گردد ز بویش روان