شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10072

عاشق و مخمور و محجورم بت ساقی کجاست/ گو که بخرامدکه پیش سرو بالا میرمت

مثال صورتی پوشیده گر چه/منزه بود ار امثال و اشباه 

شیر گردون که همه شیردلان از تو برند/ جگر وصف شکنی و حمیت و ستیزه گری 

پّران شده جان ها و روان ها ز نواحی/ این حلقه متان خرابات خراب است 

آن مبتلای محنت غربت ز اشتیاق / دارد دلی پر آتش و پیوسته دیده تر 

ناودان چشم رنجوران عشق / گر فرو ریزند خون آید به جوی 

در جشن می عشق که خون جگرم ریخت / نقل من دل سوخته جز خون جگر نیست

که عشق شیر سیاه است تشنه و خون خوار / به غیر خون دل عاشقان همی نچرد

گوشه گیری را بلایی همچو شهرت در قفاست /   چـاره ایـن درد بـی درمـان بـه صـحـبــت مـی شـود
 

 پـیش کـسـی کـه درد بـه درمان بـرابـرسـت /   هر خـنده ای بـه زخـم نمایان بـرابـرسـت
 

دردی است درد عشق ز جـان خوشگوارتـر  /  ایـن درد را بـرای چـه درمـان کـنـد، کـسـی؟
 

درد بي درمان عشقم کشت و کرد آسوده خاطر  /  هم ز تاثير مداوا هم ز تدبير طبيبم
 

غلام همت آنم که زیر چرخ کبود / ز هر چه رنگ تعلّق پذیرد آزاد است

کشیدند در کوی دلدادگان / میان دل و کام دیوارها

حافظا ترک جهان گفتن طریق خوشدلی است / تا نپنداری که احوال جهان‌داران خوش است

ای دل به هرزه دانش و عمرت به باد رفت / صد مایه داشتی و نکردی کفایتی