شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19590

در اعتباری اگر زنی مگذر ز ساز فروتنی / که به کام حاصل مدّعا به تلاش ریشه رسد ثمر

به شمار عیب گذشتگان مگشا ز هم لب تر زبان / اگر از حیا نگذشته ای به نفسانه پردۀ کس مدر

سر و برگ و فرصت آگهی همه سود غفلت گفت و گو / چو چراغ انجمن نفس به نفسانه شد شب ما سحر

نرسید دامن همّتی به تظلّم غم بی کسی / زده ایم دست بریده ای به زمین چو بهلۀ(دستکش) بی کمر

ضمیر دل نگشایم به کس مرا آن به / که روزگار غیور است و ناگهان گیرد

ای رستخیز ناگهان وی رحمت بی‌منتها / ای آتشی افروخته در بیشه اندیشه‌ها

چو فتنه مست شود ناگهان برآشوبند / چه چیز بند کند مست بی‌محابا را؟

ناگهان گردی بخیزد زان سوی محو فنا / که تو را وهمی نبوده زان طریق ماورا

آ نک او ازپرده ی تقلید جست / او به نور حق ببیند آنچ هست

تقلید نپذیرفتم و حجّت ننهفتم / زیرا که نشد حق به تقلید مشهّر(آشکار)

رَخش امل از عرصه تقلید برون ران / تا خیمه زنی بر سر میدان حقایق

تقلید چون عصاست به دستت در این سفر / وز فرّ ره عصات شود تیغ ذوالفقار

لیکن از مرگ پدر یابند مردان نام و ننگ / نام بهمن برنیامد تا نمرد اسفندیار

سر نیزه و نام من مرگ توست / سرت را بباید ز تن دست شست

به نام نکو گر بمیرم رواست / مرا نام باید که تن مرگ راست

بدو گفت پردخته کن سر ز باد / که جز مرگ را کس ز مادر نزاد

 حفظ ادب اندر معاملت از تعظیم مطلوب حاصل آید اندر دل، و تعظیم حق و شعایر وی از تقوی است.

هر که به بی‌حرمتی تعظیمِ شواهدِ حق به زیر پای آرد وی را اندر طریقت متصوّفه هیچ نصیبی نیست.

به هیچ حال سُکْر و غلبه، طالب را از حفظ آداب مانع نباشد؛ ادب ایشان را عادت بود و عادت قرین طبیعت.

پس به تکلّف و بی تکلف، تا شخص ایشان بر جای باشد، در کل احوال آداب متابعت بر ایشان جاری است.