شرکت در آزمون آنلاین فارسی هفتم - فارسی هفتم

در گزينة ......... ، به معناي درست واژه‌هاي «عنايت ـ نجوا ـ اِنعام ـ تأمّل» اشاره شده است.

بخشايش ـ صداي آرام ـ عطا ـ فكر كردن

لطف ـ پناهگاه ـ بخشش ـ انديشه كردن

توجّه ـ جاي امن ـ پاداش ـ كار كردن

احسان ـ آوا ـ صواب ـ عمل كردن

معناي چند واژه در مقابلش نادرست آمده است؟ (بار و بندیل: اسباب و اثاثیه) (بیتوته: خواب عصرگاهی) (رعنا: خوش‌صدا) (عیال: خانواده) (قُراضه: فرسـوده) (ناشـتایی: آنچـه كه پـس از مدّتی غذا نخوردن می‌خورند) (تجاوز: از حدّ خود گذشتن) (حک کردن: خراشیدن) (حیات: زنده بودن)

دو

سه

چهار

پنج

نویسنده‌ی چند اثر درست نوشته شده است؟ «(قصّه‌های مجید \[ \leftarrow \] هوشنگ مرادی کرمانی) – (مثنوی معنوی \[ \leftarrow \] مولوی) – (کژال \[ \leftarrow \] طاهره صفارزاده) - (الهی نامه \[ \leftarrow \] خواجه عبدالله انصاری) – (شعر «علم زندگانی» \[ \leftarrow \] قیصر امین‌پور) – (کویر \[ \leftarrow \] علی شریعتی)»

سه

چهار

پنج

شش

گزینة 4: «قصة نانموده» و «نامة نانوشته» مفهوم کدام گزینه به جملة «آینده با حرف ساخته نمی‌شود» نزدیک‌تر است؟

به نطق است و عقل، آدمی‌زاده فاش چو طوطی،‌ سخنگوی نادان مباش (نطق: سخن گفتن / فاش: آشکار)

کم گوی و گزیده گوی، چون دُر تا ز اندک تو، جهان شود پر (دُر: مروارید)

چو مردم، سخن گفت باید به هوش و گر نه، شدن چون بهایم خموش (بهایم: چهارپایان)

سعدیا، گرچه سخندان و مصالح‌گویی به عمل کار برآید، به سخندانی نیست (مصالح‌گو: خوش‌صحبت)