شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 24742

ذکر او مرهم دل مجروح است و مهر او بلانشینان را کشتی نوح است

مشک آن است که خود ببوید، نه آنکه عطار بگوید

فلان را کرم بی‌شمار است و هنر بی‌حساب

خدای درگذارندۀ گناهان است و سترندۀ عیب‌های عذرخواهان است.

متوازی ـ مطرّف ـ متوازن ـ متوازی

متوازن ـ مطرّف ـ متوازی ـ متوازی

متوازی ـ مطرّف ـ متوازی ـ متوازن

متوازن ـ متوازن ـ مطرّف ـ متوازی

روی از محاوره او گردانیدن مروت ندانستم که یار موافق بود و ارادت صادق.

در فصل ربیع که صولت بَرد آرمیده بود و ایام دولت وَرد رسیده.

سنگ سراچه دل به الماس آب دیده می‌سفتم و این بیت‌ها مناسب حال خود می‌گفتم.

سخن بر این مقرّر شد که یکی به تجسّس ایشان برگماشتند و فرصت نگاه می‌داشتند.

دانست که تعجیل کرده‌ست و جانب تملک و تماسک را بی‌رعایت گذاشته.

الهی پایی ده که با آن کوی مهر تو پوییم و زبانی ده که با آن شکر آلای تو گوییم.

آن را ضایع و بی‌ثمرت نگرداند، و اهمال جانب و توهین منزلت ایشان جایز نشمرد.

الهی قبله عارفان خورشید روی تو است و محراب جان‌ها طاق ابروی تو است.