شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 18598

برق را در خرمن مردم تماشا کرده است / آن که پندارد که حال مردم دنیا خوش است

دست از جهان بشوی که اطفال حادثات / افشانده‌اند میوه این شاخ پست را

از سنگلاخ مینا ای شیشه بار بگذر/ چون سیل نوبهاران زین کوهسار بگذر

چیست اسباب جهان تا دل بر آن بندد کسی/ می‌کنی زنّار را شیرازه قرآن چرا؟

ابراهیم گفت: ای کوه من تو را نمی‌گویم که برو؛ ولیکن بر تو مثل می‌زنم. 

ما قصدی عظیم کرده‌ایم و سرگشته کاری شده و چنین کاری که خود را کشتن در پیش داریم.

رابعه را پرسیدند: کی بنده از پروردگار بزرگ راضی شود؟ گفت: آن گاه که شادیش از مصیبت چون شادیش بر نعمت بود.

وزیر دیگر که ضدّ او بود گفت: ابنای جنس ما را نشاید در حضرت پادشاهان جز به راستی سخن گفتن.

ترکیب‌سازی در ترکیب «پاکیزه‌گوهر»

آرامش همیشگی دنیاپرست

استفاده از آرایه تشبیه 

کوتاه و قابل فهم بودن جمله‌ها

در بیت اول فعل «شد» غیر اسنادی است. / خطاب قرار دادن «مرغ سحر» استعاره است.

دو بیت در مجموع هفت جمله دارند و واژه «جان» در بیت نخست «نهاد» است.

«شد و شد» جناس تام دارند./ «عشق» نقش مفعولی دارد.

ابیات در قالب مثنوی هستند. /  بیت نخست دو ترکیب وصفی دارد.

خُنُک (خوشا) آن که آسایش مرد و زن/ گزیند بر آرایش خویشتن

طریقت به جز خدمت خلق نیست/ به تسبیح و سجاده و دلق نیست

الا تا درخت کرم پروری/ گر امیدواری کز او بر خوری

تا به گریبان نرسد دست مرگ/ دست ز دامن نکنیمت رها