شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 25724

هنوز نگران است که ملکش با دگران است

سنگ سراچۀ دل به الماس آب دیده می‌سفتم و این بیت‌ها مناسب حال خود می‌گفتم

نخل‌بندی دانم ولی نه در بستان و شاهدی فروشم نه در کنعان

بقیت عمرش نمانده بود از این سبب در گرفتن او تأخیر کرد و در آن دگر تعجیل

اوّل به بانگ نای و نی آرد به دل پیغام وی/ وان‌گه به یک پیمانه می با من وفاداری کند

گفتم به نیرنگ و فسون پنهان کنم ریش درون/ پنهان نمی‌ماند که خون برآستانم می‌رود

آن سِیر غوغا را بگو وان شور و سودا را بگو/ وان سرو خضرا را بگو مستان سلامت می‌کنند

هر دم رسولی می‌رسد جان را گریبان می‌کشد/ بر دل خیالی می‌دود یعنی به اصل خود بیا

متوازی _ مطرّف _ مطرّف _ متوازی

متوازی _ مطرّف _ متوازی _ مطرّف

متوازن _ مطرّف _ مطرّف _ متوازی

متوازن _ متوازی _ متوازی _ متوازن

زان روی و خال دلستان برکش نقاب پرنیان / تا پیش رویت آسمان آن خال اختر برکند

زان عارض فرخنده‌خو، نه رنگ دارد گل نه بو / انگشت غیرت را بگو تا چشم عبهر برکند

ما خار غم در پای جان در کویت ای گلرخ روان / وان گه که را پروای آن کز پای، نشتر برکند

سعدی چو شد هندوی تو هل تا پرستد روی تو / کو خیمه زد پهلوی تو فردای محشر برکند