شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 10281

مگر که بر رخ من داغ عشق میبینی/ میان داغ نبشته که نحن نزّلنا

الست عشق رسید و هر آن که گفت بلی/ گواه گفت بلی هست صدهزار بلا

خرد نداند و حیران شود ز مذهب عشق/ اگرچه واقف باشد ز جمله مذهبها

شاخ عشق اندر ازل دان بیخ عشق اندر ابد/این شجر را تکیه بر عرش و ثری و ساق نیست

مرغ دل باز هوادار کمان ابرویی است/ ای کبوتر نگران باش که شاهین آمد (تناسب-تشبیه)

طبیب عشق مسیحا دم است و مشفق لیک/ چو درد تو نبیند که را دوا بکند (تلمیح-تضاد)

طایر دولت اگر باز گذاری بکند/ یار باز آید و با وصل قراری بکند (جناس-تضاد)

یا رب اندر دل آن خسرو شیرین انداز/ که به رحمت گذری بر سر فرهاد کند (مجاز-تلمیح)

در عشق ترک کام کن ترک حبوب و دام کن/ مر سنگ را زر نام کن شکر لقب نه بر جفا

عقل گوید پا منه کاندر فنا جز خار نیست/ عشق گوید عقل را کاندر  تو است آن خارها

گرچه درد عشق او خود راحت جان من است/ خون جانم گر بریزد او بود صد خون‌بها

برو ای غصه دمی زحمت خود کوته کن/ باده عشق بیا زود که جانت بزیا

چو صیاد آمد او را مرده پنداشت / نمی‌یارست روبه را کم انگاشت

در عشق تو عافیت حرام است / آن را که نه عشق پخت خام است

اختر شد آفتاب امم تا ابد زیاد / بیدق برفت، شاه کرم تا ابد زیاد

گر اثر روی تو سوی گلستان رسد / باد صبا رد کند تحفه نوروز را

کاربرد تشبیه و کنایه

کاربرد «را» در معنای «برای» (در مصراع اولِ بیت اول)

دردطلبی شاعر

سروده شدن ابیات در قالب مثنوی