شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 7445

وجودم به تنگ آمد از جور تنگی

امشب سبک‌تر می‌زنند این طبل بی‌هنگام را

وقتی درآبی تا میان دستی و پایی می‌زد‌م

هر ساعت از نو فتنه‌ای با بت‌پرستی می‌رود

ببین ذرات روحانی که شد تابان از این صحرا / ببین این بحر و کشتی‌ها که بر هم می‌زنند این‌جا

غم جمله را نالان کند تا مرد و زن افغان کند / که داد ده ما را ز غم کو گشت در ظلم اژدها

چه گویی دلم را که از من نترسی / ز دریا نترسد چنین مرغ آبی

کنون رفت باید به بیچارگی / سپردن به غم دل به یکبارگی

نکوهش مکن چرخ نیلوفری را / برون کن ز سر باد و خیره‌سری را

عشق‌هایی کز پی رنگی بود / عشق نبود عاقبت ننگی بود

دلم پر شعله گردان سینه پر دود / زبانم کن به گفتن آتش‌آلود

مسلمانان مرا وقتی دلی بود / که با او گفتمی گر مشکلی بود