شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 13381

گر جان عاشق دم زند،آتش در این عالم زند/وین عالم بی اصل را چون ذره ها بر هم زند

سوزد مرا سازد مرا در آتش اندازد مرا/وز من رها سازد مرا بیگانه از خویشم کند

جرمی ندارم بیش از این کز جان وفادارم تو را/ور قصد آزارم کنی هرگز نیازارم تو را

هین سخن تازه بگو تا دو جهان زنده شود/وارهد از حد جهان بی حد و اندازه شود

قطره تویی بحر تویی لطف تویی قهر تویی / زهر تویی قند تویی بیش میازار مرا

یوسف گم‌گشته بازآید به کنعان غم مخور / کلبه احزان شود روزی گلستان غم مخور

به می سجاده رنگین کن گرت پیر مغان گوید / که سالک بی‌خبر نبود ز راه و رسم منزل‌ها

تجلی سنگ را نومید نگذاشت / مترس از دورباش «لن ترانی»