شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 8521

۱

۲

۳

۴

ابلیس را چون در دل آدم بار ندادند، مردود همه جهان گشت.
اهرمن از سجده انسان خاکی سر کشید/ زان‌که بود از شعله‌های عشق پنهان بی‌خبر

«انّا عرضنا الامانه علی السموات و الارض و الجبال فابین ان یحملنها واشفقن منها و حملها الانسان ...»
عرش آن بار گران‌سنگ که از دوش انداخت/ خاک بی‌باک، دلیر آمد و بر دوش گرفت

شما چه دانید که ما را با این مشتی خاک چه کارها از ازل تا ابد در پیش است؟ معذورید که شما را سر و کار با عشق نبوده است.
جلوه‌ای کرد رخت دید ملک عشق نداشت / عین آتش شد از این غیرت و بر آرم زد

پس، از ابر کرم، باران محبّت بر خاک آدم بارید و خاک را گل کرد و به ید قدرت در گِل از گِل دل کرد.
خاک دل آن روز که می‌بیختند/ شبنمی از عشق بر او ریختند

میان بخل و میان کف گشاده او                               چو کوه روی کشیده است جود او دیوار

نشان حرص در او همچو صورت اکسیر                   وجود بخل در او همچو معنی عنقاست

 نامداری کز وجود دست جود آرای اوست                 بخل با حال ضعیف و جود با دست قوی

 در شیره جان او بود لذّت بخل                              بیچاره ز لذّت کرم محروم است