شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هشتم: وزن شعر فارسی | آزمون شماره 31315

U / --U / --U / --U-

U-U / --U / --U / --U

U/ --U /--- /--U-

U / --U / --U / --U--

هر چه بر نفس خویش نَپسندی $\leftarrow$ (هَر چِ بَر نَفسِ خیش نَپسَندی)

هَم قصّه نانموده دانی $\leftarrow$ (هَم قِصصِ یِ نا نِمودِ دانی)

که نیم بر در تو بالین نه $\leftarrow$ (کِ نِیَم بَر دَرِ تُ بالین نِه)

چون نای بی‌نوایم از این نای بی‌نوا $\leftarrow$ (چُ نایِ بی نَ وایَم از ین نایِ بی نَوا)

رازی که بَرِ غیر نگفتیم و نگوییم / با دوست بگوییم که او محرم راز است

بشوی اوراق اگر همدرس مایی / که علم عشق در دفتر نباشد

سَرِ آن ندارد امشب که برآید آفتابی / چه خیال‌ها گذر کرد و گذر نکرد خوابی

نه همین می‌رمد آن نوگل خندان از من / می‌کشد خار در این بادیه، دامان از من

دو پاکیزه پیکر چو حور و پری / چو خورشید و ماه از سدیگر بری (تشبیه، جناس ناهمسان)

رعیّت درخت است اگر پروری / به کام دل دوستان بر خوری (تناسب، تشبیه)

بر این چشمه چون ما بسی دم زدند / برفتند چون چشم بر هم زدند (جناس ناهمسان، کنایه)

نه تدبیر محمود و رای نکوست / که دشمن نداند شهنشه ز دوست (تضاد، تشخیص)