شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 21341

جوع رزق جان خاصان خداست / کی زبون هم‌چو تو گیج گداست

او همی گوید که امر و نهی لاست / اختیاری نیست، این جمله خطاست

ما محبّ جان روح‌افزای تو / ساجدان مخلص بابای تو

چون مگس در دوغ ما افتاده‌ای / تو نی‌ای مست ای مگس! تو باده‌ای

ساقیا برخیز و در ده جام را / خاک بر سر کن غم ایام را

اگرچه باده فرح‌بخش و باد گل‌بیز است / به بانگ چنگ مخور می که محتسب تیز است

بگرفت کار حسنت چون عشق من کمالی / خوش باش زان که نبود این هر دو را زوالی

دلا بسوز که سوز تو کارها بکند / نیاز نیم‌شبی دفع صد بلا بکند

سمن‌بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند / پری‌رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند

در این بازار عطّاران مرو هر سو چو بیکاران / به دکّان کسی بنشین که در دکّان شکر دارد

ای صاحب کرامت شکرانه‌ سلامت / روزی تفقدی کن درویش بی‌نوا را

با آن همه بیداد او وین عهد بی‌بنیاد او / در سینه دارم یاد او یا بر زبانم می‌رود

دو

یک

چهار

سه