شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 7447

استفاده فراوان از واژگان عربی

استفاده از آرایه‌هایی چون تشبیه و تضاد و تلمیح

حذف یک فعل

ایجاز

گر زان که روی و موی تو آشوب عالم است / ما را شبی مبارک و روزی خجسته است

رخ تو پرده دیبای ششتری بدرید / لب تو نامزد قند عسکری بشکست

هر کس که سرو گفت قدت را به راستی / او را معیّن است که همّت بلند نیست

چون به یاد نرگس مستت روم در زیر خاک / روز محشر سر برآرم از لحد مست و خراب

 ملک گفت: مرا آن دروغ پسندیده‌تر آمد از این راست که تو گفتی.

 جالینوس، ابلهی را دید دست درگریبان دانشمندی زده و بی‌حرمتی همی کرد.

 مردی یهودی بود که او را مال بسیار بود.

 «معرّی» را زیادت از صد هزار بیت شعر باشد.

[خردمند] هرکار که مانند آن بر خویشتن نپسندد در حقّ دیگران روا ندارد، که لاشک هر کرداری را پاداشی است و چون مهلت برسید و وقت فراز آمد، هر آینه دیدنی باشد.

گفت: تو را غمناک می‌بینم. گفت: چگونه غمناک نباشم، که مادت معیشت من آن بود که هر روز یگان دوگان ماهی می‌گرفتمی.

من غرض خویش تا این غایت بر تو پوشیده داشتم و عاقل را اشارتی کفایت باشد.

بباید دانست که ایزد تعالی هرکار را سببی نهاده است و هر سبب را علتی.