شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 5: اختیارات شاعری 1 (زبانی) | آزمون شماره 1984

مگر تو لوح محفوظی که درس غیب از او گیرند / و یا گنجینه رحمت کز او پوشند خلعت‌ها

بازآمد آن مهی که ندیدش فلک به خواب / آورد آتشی که نمیرد به هیچ آب

بشنیدم از هوای تو آواز طبل باز / بازآمدم که ساعد سلطانم آرزوست

قدر من او شناسد و شکر من او کند / کاندر فنای خویش بدیده است عود سود

از صبا هر دم مشام جان ما خوش می‌شود / آری آری طیب انفاس هواداران خوش است

ناگشوده گل نقاب آهنگ رحلت ساز کرد / ناله کن بلبل که گلبانگ دل‌افگاران خوش است

مرغ خوش‌خوان را بشارت باد کاندر راه عشق / دوست را با ناله شب‌های بیداران خوش است

از زبان سوسن آزاده‌ام آمد به گوش / کاندرین دیر کهن کار سبکباران خوش است

نخست از عشق او زادم به آخر دل بدو دادم / چو میوه زاید از شاخی از آن شاخ اندر آویزد

چو آمد روی مه‌رویم چه باشد جان که جان باشد / چو دیدی روز روشن را چه جای پاسبان باشد

تو از نقصان و از بیشی نگویی چند اندیشی / درآ در دین بی‌خویشی که بس بی‌خویش خویشانند

دگرباره جهان پر شد ز بانگ صور اسرافیل / امین غیب پیدا شد که جان را زاد و بود آمد

عشق تو ما را بخواهد کشت، آه

دلم هر لحظه از داغی به داغ دیگر آویزد

سحر بلبل حکایت با صبا کرد

می‌کشم دردی که درمانیش نیست