شرکت در آزمون آنلاین فارسی 3 - فارسی 3 | آزمون شماره 7593

شش

پنج

چهار

سه

رخسار جهانسوز تو بی پا و سرم کرد / نظارۀ زلف تو پريشان‌ نظرم کرد

هرگز نشد از جلوۀ او سير دو چشمم / اين آب روان هر نفسی تشنه‌ترم کرد

دانسته قدم بر سر موری ننهادم / صائب فلک سفله چرا بی سپرم کرد؟

از مرگ محال است شود تلخ دهانم / زان قند که لطف تو در آب گهرم کرد

دلم از وحشت زندان سکندر بگرفت / رخت بربندم و تا ملک سلیمان بروم

رند و دردی‌کش و مستم چه توان کرد چو هستم / بر من ای اهل نظر عیب مگیرید که مستم

گدای میکده‌ام لیک وقت مستی بین / که ناز بر فلک و حکم بر ستاره کنم

تا ز میخانه و می ‌نام و نشان خواهد بود / سر ما خاک ره پیر مغان خواهد بود