شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16933

بس‌که چون فرهادم آب دیدگان از سر گذشت / کوه را سیل عقیقین برکمر خواهد فتاد

گفتم ببینمش مگرم درد اشتیاق / ساکن شود بدیدم و مشتاق‌تر شدم

می‌زنم تیشه‌ی عشقت به سر هستی خویش / در حقیقت که تو شیرینی و من فرهادم

بعد از این ای یار اگر تفصیل هشیاران کنند / گر در آن جا نام من بینی قلم بر سر زنش

هر آن که گردش گیتی به کین او برخاست / به غیر مصلحتش رهبری کند ایام

چه وجود نقش دیوار و چه آدمی که با او / سخنی ز عشق گویند و در او اثر نباشد

گوش در گفتن شیرین تو واله تا کی / چشم در منظر مطبوع تو حیران تا چند

از هر چه تو گویی به قناعت بشکیبم / امکان شکیب از تو محال است و قناعت