شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 15232

دل ده مرا نخست و دلیری نظاره کن                                     

نشد که شعله‌ی من نیز بی‌غبار شود

شب هلاکم می‌کند اندیشه‌ی غم‌های روز      

غم حجوم آورده می‌دانم که زارم می‌کشد

به لابه گفت شبی میر مجلس تو شوم / شدم به رغبت خویشش کمین غلام و نشد

بیار باده که در بارگاه استغنا / چه پاسبان و چه سلطان چه هوشیار و چه مست

صد بار تو را گفتم کامروز (که امروز) که چون خواجو / اقرار نمی‌کردی ز انکار مترس ای دل

ای غم عشق تو آتش زده در خرمن دل / وآتش هجر جگرسوز تو دود افکن دل

چند چپ و راست بتابی ز راه                                چون نروی راست در این کاروان؟

در بادیة بلا بماندم                                                            راهم ننمود رهنمایی

باشد که رسم به کام روزی                                           در راه امید می‌زنم گام

به راه تکلّف مرو سعدیا                                          اگر صدق داری بیار و بیا