شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هفتم: سبک و سبک‌شناسی (سبک خراسانی) | آزمون شماره 25090

دانا به مثل مشک و زو دانش چون بوی / یا هم به مثل کوه و زو دانش چون زر

کُه و صحرا پر از لاله ز مرغان باغ پر ناله / میان لاله در ژاله چو دندان و لب جانان

به حکمت کوش تا باشد که باشی بلبل یزدان / بمانی جاودان اندر بهشت خلد رضوانش

آمد خزان پیری و مویت چو برف کرد / بر رنگ ارغوانِ تو گسترد زعفران

 آثاری که به زبان پهلوی تألیف شده بیشتر آثار دینی است و حتی رساله‌های غیردینی پهلوی هم‌ رنگ دینی دارند.

 محمدتقی بهار، نثر فارسی را در شش و شعر فارسی را در هفت دوره طبقه‌بندی کرده است.

نخستین آثار نظم زبان فارسی در دوره اسلامی، ابتدا در خراسان بزرگ (خراسان کنونی و افغانستان و تاجیکستان، ماوراءالنهر و ترکستان) پدید آمدند.

خروج شعر از دربار در قرن 5 و 6 هجری، موضوع شعر را محدود به مفاهیم خانقاهی کرد.

زلف تو مگر جانا امید و نیاز است / زیرا که چنین هر دو سیاه است و دراز است

لاله میان کشت درخشد همی ز دور / چون پنجة عروس به حنّا شده خضیب

روی او ماه است اگر بر ماه مشک‌افشان شود / قد او سرو است اگر بر سرو لاله‌ستان بود

سرشک نرگس او می‌نمود بر زلفش / چنان‌که ریخته بر سبزه، دانه‌های گهر