شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 16425

سخن ز حد مبر ای محتسب که مستی من/نه از پیاله خورشید و خم گردون است

رخت روز طرب را بامداد است/سر زلفت شب غم را سواد است

تویی کعبه به هر شهری که باشی/چو مکه نام آن خیر البلاد است.

به عشق طعنه «جامی» مزن که عاشق را/ عنان دل ز کف اختیار بیرون است.

مرغ دلم باز پریدن گرفت / طوطی جان قند چریدن گرفت 

از دام زلف و دانه خال تو در جهان / یک مرغ دل نماند نگشته شکار حُسن

مرغ دل ما گریخت زان طفل / در دامگه ندامت افتاد

ز کفر زلف تو هر حلقه‌ایّ و آشوبی / ز سحر چشم تو هر گوشه‌ایّ و بیماری