شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس نهم : استعاره | آزمون شماره 15230

حافظ از سرپنجۀ عشق نگار / همچو مور افتاده شد در پای پیل 

به تولای تو در آتش محنت چو خلیل / گوییا در چمن لاله و ریحان بودم 

تنگ شکر شود همه کام و دهان من / چون دل خیال آن بت شیریندهان کند 

پرده بردار ای قمر پنهان مکن تنگ شکر/ تا برِ سیمین تو احوال ما زرین کند 

 کیست تا سازد ز راه و رسم هستی آگهم / عشق خاکم را ز صحرای دگر آورده است

 مگر زمانه اسیر کمند آه من است / که ناز بالش امید تکیه‌گاه من است

بر طاق نه تبختر جاه و جلال را / چینی سلام کرد به یک مو سفال را

 از این چمن به چه شوخی گذشته‌ای امروز / که رنگ شرم تو از بوی گل تراوش داشت