شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - درس 7 - پرتو امید

کدام آرایه‌ی ادبی، در بیت زیر وجود ندارد؟

«در بیابان گر به شوقِ کعبه، خواهی زد قدم / سرزنش‌ها گر کند خار مغیلان، غم مخور»

تشخیص

جناس

مراعات‌نظیر

تلمیح

در کدام ابیات «هجو» و «لعن» آشکارتر است؟

چرا قدر مردم ندانی ولیکن / تو مردم نه‌ای قدر مردم چه دانی

خرابی عالم ز تو هست پیدا / مباد آن‌که اندر جهان تو بمانی

ملکا مملکت به کام تو باد / ملک هم نام تو به نام تو باد

ساحت آسمان زمین تو گشت / خواجهٔ اختران غلام تو باد

چون تو را روزگار داد به داد / تو چرا داد خویش نستانی

تا توانی به گرد شادی گرد / کایدت گاه آن‌که نتوانی

ای خواجه مکن تا بتوانی طلب علم / کاندر طلب راتب هر روز بمانی

گر بی‌خردان قیمت این ملک ندانند / ای عقل خجل نیستم از تو که تو دانی

بیت کدام گزینه با بیت زیر قرابت معنایی دارد؟

«ای دل ار سیل فنا بنیاد هستی برکند / چون تو را نوح است کشتیبان ز توفان غم خور»

به جان پیر خرابات و حقّ صحبت او / که نیست در سر من جز هوای خدمت او

بهشت اگرچه نه جای گنهکاران است / بیار باده که مستظهرم به همت او

چراغ صاعقهٔ آن سحاب روشن باد / که زد به خرمن ما آتش محبت او

بر آستانهٔ میخانه گر سری بینی / مزن به پای که معلوم نیست نیت او

در همه‌ی گزینه‌ها واژه‌ای به صورت مخفّف به کار رفته است، به‌جز ....... .

دور گردون گر دو روزی بر مراد ما نرفت/ دائماً یکسان نباشد حال دوران غم مخور

ای دل ار سیل فنا، بنیاد هستی برکند/ چون تو را نوح است کشتیبان، ز توفان غم مخور

در بیابان گر به شوق کعبه خواهی زد قدم/ سرزنش‌ها گر کند خار مغیلان غم مخور

حافظا، در کنج فقر و خلوت شب‌های تار/ تا بود وردت دعا و درس قرآن، غم مخور

«محمّدحسین بهجت تبریزی» پس از آن‌که بیت گزینهٔ ............... را در فال خود دید، تخلّص خود را از همان بیت برگزید.

شبان وادی ایمن گهی رسد به مراد / که چند سال به جان خدمت شعیب کند

استا سخن سعدی است پیش همه کس امّا / دارد سخن حافظ طرز سخن خواجو

غم غریبی و غربت چو برنمی‌تابم / به شهر خود رَوَم و شهریار خود باشم

شاه ترکان سخن مدّعیان می‌شنود / شرمی از مظلمهٔ خون سیاووشش باد

شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - درس 7 - پرتو امید | آزمون شماره 17092