شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یازدهم : پایه های آوایی همسان دو لختی | آزمون شماره 304

یک عمر دور و تنها، تنها به جرم اینکه / او سر سپرده می‌خواست من دل سپرده بودم 

ای صبح شب‌نشینان جانم به طاقت آمد / از بس که دیر ماندی چون شام روزه داران 

آیینۀ سکندر جام مِی است بنگر / تا برتو عرضه دارد احوال ملک دارا 

دوش با من گفت پنهان کاردانی تیزهوش / وز شما پنهان نشاید کرد سرّ مِی فروش 

مفتعلن مفاعلن مفتعلن مفاعلن

مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن

مستفعلن فعولن مستفعلن فعولن

مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن 

زنده ندیدی که تا مرده نماید تو را /  چند کشی در کنار صورت گرمابه را 

از سینه پاک کردم افکار فلسفی را / در دیده جای کردم اشکال یوسفی را 

آمد درِ میخانه تا خانه برد ما را / بنمود بهار نو تا تازه کند ما را 

ای دل چه اندیشیدهای در عذر آن تقصیرها / زآن سوی او چندان وفا زین سوی تو چندین جفا

تا مِی دل خوردهام ترک جگر کردهام / چونکه روم در لحد زآن قدحم کن جهیز 

ساقی روحانیان روح شدم خیز خیز / تا که ببینند خلق دبدبۀ رستخیز

تشنه‌ترم من ز ریگ ترک سبو گیر و دیگ / با جگر مردهریگ ساقی جان در ستیز 

گر نیازت را پذیرد شمس تبریزی ز لطف / بعد از آن بر عرش نه تو چار بالش بهر ناز

ما را نظر به خیر است از حسن ماهرویان / هر کاو به شر کند میل او خود بشر نباشد 

خفتن عاشق یکی است بر سر دیبا و خار / چون نتواند کشید دست در آغوش یار 

هشیار کسی باید کز عشق بپرهیزد / وین طبع که من دارم با عقل نیامیزد 

بیا که نوبت صلح است و دوستی و عنایت / به شرط آنکه نگوییم از آنچه رفت حکایت