شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 3: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 10874

پدرم روضۀ رضوان به دو گندم بفروخت/ من چرا ملک جهان را به جوی نفروشم

در این بازار اگر سود است با درویش خرسند است/ خدایا منعمم گردان به درویشی و خرسندی

مثال عشق پیدایی و پنهان/ ندیدم همچو تو پیدا و پنهان

تو نه مثل آفتابی که حضور و غیبت افتد/ دگران روند و آیند و تو همچنان که هستی

رو سر بنه به بالین

رو سر بنه به بالین تنها مرا رها کن

تنها مرا رها کن

کل این شعر تضمین است.

صد باد صبا اینجا با سلسله می‌رقصند /  این است حریف ای دل تا باد نپیمایی

اگرچه مهر بریدی و عهد بشکستی /  هنوز بر سر پیمان و عهد و سوگندم

بار فراق دوستان بس که نشسته بر دلم / نیست میسرم دگر کز دل خود فروهلم

دگرش چو باز بینی غم دل مگوی سعدی/ که شب وصال کوتاه و سخن دراز باشد

به روزگار به رنجم ز دوستان محروم/ چو مرتضی ز خلافت چو فاطمه ز فدک

در بود مر مدینۀ علم رسول را/ زیرا جز این نبود سزای امانتش

یاد یاران یار را میمون بود/ خاصه کان لیلی و این مجنون بود

جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنه/ چون ندیدند حقیقت ره افسانه زدند