شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 1948

بشنو از نی چون حکایت می‌کند

چه صحرایی، چه خضرایی، چه درگاهی، نمی‌دانم

خورشید به روی همچو ماهت ماند

کز تجلی‌های او جان‌ها نشان از یار دارد

در بن خانه است جهان تنگ و منگ / زود برآیید به بام سرا

که از این سو همه جان است و حیات / که از این سو همه لطف است و کرم

چو در کان روم او عقیق است و لعل / چو در بحر آیم بود گوهر او

تو را در پوستین من می‏شناسم / همان جان منی در پوست جانا

گر سیل عالم پر شود هر موج چون اشتر شود / مرغان آبی را چه غم تا غم خورد مرغ هوا

اگر مرگ داد است بیداد چیست؟ / ز داد این همه بانگ و فریاد چیست؟

سوی شورستان روان کن شاخی از آب حیات / چون گل نسرین بخندان خار غم فرسود را

دور بگردان و مرا ده نخست / جان مرا تازه کن ای جان‌فزا

یک

دو

سه

چهار