شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 8278

نی پای آن که از سر کوست سفر کنم / نی دست آنکه دست به زلف تو در کنم 

نعرۀ رامشگران باشد ز ماهی تا به ماه / چون ز میدان باز گردی و در ایوان می خوری 

چِه سان مژگان آسایش به مژگان آشنا سازم؟ / به قصد خون من هر موی در کف خنجری دارد

ز دشمنان بستاند جهان به تیغ و قلم / به دوستان بسپارد جهان به دست و زبان

باده خور غم خور و پند مقلّد می‌نوش/اعتبار سخن عام چه خواهد بودن

چو مستم کرده‌ای مسطور منشین/چو نوشم داده‌ای زهرم منوشان

شود غزالۀ خورشید صید لاغر من/گر آهویی چو تو یکدم شکار من باشی

گرچه راهیست پر از بیم ز ما تا بر دوست/رفتن آسان بود ار واقف منزل باشی

گویند ز عشق کن جدایی / این نیست طریق آشنایی= فداکاری 

گرچه ز شراب عشق مستم / عاشق‌تر از این کنم که هستم= جهد و کوشش

از عمر من آن‌چه هست بر جای / بستان و به عمر لیلی ‌افزای= بیچارگی

کز عشق به غایتی رسانم / کاو ماند اگرچه من نمانم= ایثارگری

خراب آنگه این خانه گردد تمام / که با هم نسازند طبع و طعام

چه نام است این‌که کام من همین بس / همه ناموس و نام من، همین بس

بال پروازش در آن عالم بود صائب فزون / هرکه این‌جا بیشتر در دل تَمنّا بشکند

 ز روی ساقی مهوش گلی بچین امروز / که گرد عارض بستان خط بنفشه دمید