شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس پنجم: هماهنگی پاره‌های کلام | آزمون شماره 31198

پنج بار

هفت بار

شش بار

هشت بار

تکاور

رأفت

شکوهی

تمارض

گفتم که بوی زلفت گمراه عالمم کرد/ گفتا اگر بدانی هم اوت رهبر آید

کی‌ام؟ شکوفه اشکی که در هوای تو هر شب/ ز چشم ناله شکفتم، به روی شکوه دویدم

طمع مدار خموشی ز اوحدی پس از این/ که در بهار نباشند بلبلان خاموش

نباشد نیکباطن در پی آرایش ظاهر / به نقاش احتیاجی نیست دیوار گلستان را 

لبت چون چشمه نوش است و ما اندر هوس مانده / که بر وصل لبت یک روز باشد دسترس ما را

من دوش دیدم سرّ دل اندر جمال دلبری / سنگین دلی لعلین لبی ایمان فزایی کافری

وصل تو اجل را ز سرم دور همی‌داشت / از دولت هجر تو کنون دور نمانده است

گوشم از آن ابر پر آوازه کن / گلشن امّید مرا تازه ‌کن

همی گفت این معما با قرینی

خورشید را حاجب تویی امّید را واجب تویی

آن مه تابندۀ فرخنده را

راهِ دراز است برانیم تیز