شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یازدهم : پایه های آوایی همسان دو لختی | آزمون شماره 11478

ای جاه و جمالت خوش خامش کن و دم درکش/ آگاه مکن از ما هر غافل خوابی را 

ز رهم میفکن ای شیخ به دانه های تسبیح / که چو مرغ زیرک افتد نفتد به هیچ دامی

تو ز هر ذره وجودت بشنو ناله و زاری / تو یکی شهر بزرگی نه یکی بلکه هزاری

به کجا برم شکایت به که گویم این حکایت / که لبت حیات ما بود و نداشتی دوامی

پرتو خورشید عشق بر همه افتد ولیک / سنگ به یک نوع نیست تا همه گوهر شود

چشم رضا و مرحمت بر همه باز می‌کنی / چون که به بخت ما رسد این همه ناز می‌کنی

یک جرعه زان می ‌نوش کن، سرّی ز حرفی گوش کن / جان را از آن مدهوش کن کم کن حدیث بیش و کم

جهان فرتوت باز جوانی از سر گرفت / به سر ز یاقوت سرخ شقایق افسر گرفت

با نرگس مخمورت بیم است ز بیماری (مستفعلُ مفعولن / مستفعلُ مفعولن)

بس قطره‌های خونین، کز چشم ساغر آمد (مستفعلن فعولن / مستفعلن فعولن)

تازه شده است زخم من باورت ار نمی‌کند (مفتعلن مفتعلن مفتعلن مفتعلن)

غمش هر لحظه می‌کاود دلم را (مفاعیلن مفاعیلن فعولن)