شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 31078

همچو بید می‌لرزم که مبادا به هیچ نیرزم. فریاد از معرفت رسمی و عبادت عاریتی.

اگر با تو نگویم افگار می‌شوم چون با تو می‌گویم سبکبار می‌شوم.

بر سر از خجالت گرد داریم و رخ از شرم گناه زرد داریم.

مرد دانا و توانا را مباشرت کار بزرگ و حمل بارگران رنجور نگرداند.

تأمل‌کنان در خطا و صواب / به از ژاژخایان حاضر جواب

سخن بی‌تأمل کم افتد صواب / زبان را عنان از خطا بازتاب

بی‌تأمل لب مزن کز لب گُهر می‌ریزدش / چون صدف هر کس سخن را در دهن می‌پرورد

من که از دشمن سخن گویم تأمل کن که چون / ماجرای دوست را زیر سخن پوشیده‌ام

آوردن توصیف‌های فراوان

استفاده از ترکیبات دشوار

استفاده از آرایه‌های ادبی

افزایش کاربرد نشانه‌های جمع فارسی به جمع عربی

همۀ ترکیب های مشخص شده، اضافۀ تشبیهی هستند.

در بیت دوم حذف فعل به قرینۀ معنایی به کار رفته است.

مفهوم کلی ابیات، شکایت از طوفانی شدن دریا و ترس از غرق شدن است.

آرایۀ تضاد و کنایه نیز در متن، به کار رفته است.