شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس چهارم : سبک شناسی قرن های 7 و 8 و 9 (سبک عراقی) | آزمون شماره 13452

رضا به داده بده وز جبین گره ‌بگشای / که بر من و تو در اختیار نگشادست

ای قوم به حج رفته کجایید کجایید / معشوق همین‌جاست بیاید بیایید

عشق بر من ز وفاداری معشوق خوش است / خوش بود عشق چو معشوق وفادار بود

امشب ز غمت میان خون خواهم خفت / وز بستر عافیت برون خواهم خفت

هم‌چو صبحم یک نفس باقی است تا دیدار تو / چهره بنما دلبرا تا جان برافشانم چو شمع

جامه کبود آسمان کرد ز دست قضا / این قدرش فهم نی کو به قدر می‌رود

عشق خوش است ار مساعدت بود از یار / یار مساعد نه اندک است و نه بسیار

غیرت عشق زبان همه خاصان ببرید / کز کجا سرّ غمش در دهن عام افتاد

به هم بر مکن تا توانی دلی / که آهی جهانی به هم برکند

بخت و دولت به کاردانی نیست / جز به تأیید آسمانی نیست

گر نشاید به دوست ره بردن / شرط یاری است در طلب مردن

توانگرم به غلام و توانگرم به ستور / توانگرم به نشاط و توانگرم به سرور

برتری عشق بر عقل

پرهیز از زهد ریایی و توجه به صفا و پالایش درون

توجه به علومی همچون بیان و بدیع

توجه به امور اخروی و سخنان آرامش‌بخش