شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 13629

گوهرنمای جوهرِ ذاتی خویش باش / خاکش به سر که زنده به نام پدر بو

اگر فلاطن و سقراط، بوده‌اند بزرگ / بزرگ بوده پرستار خردی ایشان

دشمن خردست بلایی بزرگ / غفلت ازو هست خطایی سترگ (سترگ: بزرگ)

 اسبابِ هست و نیست اگر نیست گو مباش / کاین نیستی که هست مرا حشمت من است

دست از طلب ندارم تا کام من بر آید / یا تن رسد به جانان یا جان ز تن برآید

سایه زده دست طلب سخت در آن نور عجیب / تا چو بکاهد بکشد نور خدایش به خدا

ما عقل نداریم یکی ذره مگر نی / کی آهوی عاقل طلبد شیر نری را؟

عشق و طلب چه باشد؟ آیینه‌ی تجلّی / نقش و حسد چه باشد؟ آیینه‌ی معایب

با بیننده‌گان، آفریننده را نمی‌توان دید.

کسی نمی‌تواند او را چنان که هست بستاید.

او فروزنده‌ی ماه و ناهید و مهر است.

برای بندگیِ خدا باید کمر ببندی.

 گشته‌ام در جهان و آخرِ کار / دلبری برگزیده‌ام که مپرس

سوی من لب چه می‌گزی که مگوی؟ / لبِ لعلی گزیده‌ام که مپرس

من به گوشِ خود از دهانش دوش / سخنانی شنیده‌ام که مپرس

بی تو در کلبه گداییِ خویش / به مقامی رسیده‌ام که مپرس