شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9318

هر شب ز پی طالع بد تا به سحرگاه / قطره ز مژه بارم و سیّاره شمارم

جان طالب جمال دل‌افروز یار ماست / غافل که یار ما همه دم در کنار ماست 

جسم خاک از عشق بر افلاک شد / کوه در رقص آمد و چالاک شد

قناعت کن ای نفس بر اندکی / که سلطان و درویش بینی یکی

حدیث هول قیامت که گفت واعظ شهر / کنایتی است که از روزگار هجران گفت

آن روز پر عجایب وان محشر قیامت / گشته است پیش حسنت مستغرق عجایب

چه روزست و چه روزست چنین روز قیامت / مگر نامه اعمال ز آفاق پریده‌ست

حساب خود این‌جا کن، آسوده دل ‌شو / میفکن به روز جزا کار خود را

چه باید مرا جنگ زابلستان / وگر جنگ ایران و کابلستان

همیشه به جنگ نهنگ اندر است / وگر با پلنگان به جنگ اندراست

گر این راز با من بباید گشاد / وگر سر به خواری بباید نهاد

کر گر چرخ گردان کشد زین تو / سرانجام خاک است بالین تو

جور مکن که حاکمان، جور کنند بر رهی                                       شیر که پایبند شد، تن بدهد به روبهی

تا خار غم عشقت آویخته در دامن                                                  کوته‌نظری باشد رفتن به گلستان‌ها

روی جانان طلبی، آینه را قابل‌ ساز                                     ورنه هرگز گل و نسرین ندمد ز آهن و روی

آگه نه‌ای که بر دلم از غم چه درد خاست                               محنت دو اسبه آمد و از سینه گرد خاست