شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس چهارم : سبک شناسی قرن های 7 و 8 و 9 (سبک عراقی) | آزمون شماره 11356

نیاز به آرامش و توجه به امور اخروی بعد از حمله مغول، باعث رواج بیشتر تصوف شد.

داخل شدن لغات قبایل ترک و مغول به نثر فارسی که در دوره ایلخانان مغول بیشتر نمود یافت.

علی رغم رواج اسلوب ساده تاریخ نویسی در قرن هشتم، نمونه هایی به نثر پیچیده نیز در این دوره یافت می شود.

فراگیری زبان عربی به سبک قدیم، حتی بعد از سقوط بغدا به دست هلاکو نیز ادامه داشت.

ای چشم خرد حیران بر منظر مطبوعت / وی دست نظر کوتاه از دامن ادراکت

 هوش خردمند را عشق به تاراج برد / من نشنیدم که باز،‌ صید کبوتر شود

 چو آید لشکر عشق از کمین‌گاه / نماند عقل را از هیچ سو راه

خرد طفل است و عشق استادکار است / از این تا آن تفاوت بی‌شمار است

نجم دایه، صاحب مرصادالعباد، اثر خویش را در تربیت نفس انسانی نوشت. نثر کتاب گاه مصنوع و گاهی دارای سجع و موازنه است.

دولتشاه سمرقندی، «تذکره دولتشاه» را به تشویق امیرعلیشیر نوایی در شرح احوال بیش از صد تن از شاعران ایرانی نگاشت.

ابن یمین، شاعر قرن هشتم، قدرت شاعری خود را در قطعات اخلاقی آشکار کرده است. وی تأکید بر قناعت‌پیشگی و بی‌اعتباری دنیا دارد.

عبید زاکانی، در «موش و گربه»، ناهنجاری‌های اجتماعی را به شیوه طنز و تمثیل بیان کرد و تلاش می‌کرد تزویر حاکمان را به تصویر کشد.