شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 1: تاریخ ادبیات قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 4828

اسلوب‌های کهن، خراسانی، عراقی

 اسلوب‌های کهن، عراقی، هندی 

شیوه‌های نوین، هندی، خراسانی

شیوه‌های نوین، عراقی، خراسانی

در دوره صفویه تاریخ‌نویسی به نثر ساده رواج می‌یابد و حاشیه‌نویسی‌هایی هم به نثر ساده به کتب تاریخ قدیمی صورت می‌گیرد.

تنها اثر قابل توجه در عصر بیداری در حوزه تحقیقات تاریخی، «سرگذشت حاجی‌بابای اصفهانی» است.

محمدعلی جمال‌زاده در داستان‌نویسی بیشترین تأکید را بر روی محتوای اثر می‌گذاشت.

می‌توان گفت قصد نویسندگانی مثل خواندمیر و حسن بیگ‌ روملو ساده‌نویسی بوده است؛ هرچند آثارشان امروزه خیلی روان نیست.

از کردۀ

گل بوتۀ

فرش خانۀ

محبوبۀ

شاعران عصر صفوی موضوعات کهن را با مضامین تازه و زبان جدید همراه کردند.

در قرن نهم و دهم لغات مربوط به مذاهب و آداب و رسوم هندوان به حوزه شعر و ادب راه یافت.

در قرن هفتم و هشتم برخی نویسندگان کتاب های مشکل را به زبان ساده بازنویسی می کردند. 

در آمیختگی نظم و نثر، کاربرد وجه وصفی و فراوانی لغات مغولی از ویژگی های نثر سبک هندی است.