شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 9241

شاعرانی همچون ادیب الممالک فراهانی و بهار به قالب‌هایی همچون قصیده و مثنوی توجه بیشتری داشتند.

شاعرانی همچون میرزادۀ عشقی، نوآوری‌هایی در عرصۀ تخیل پدید آوردند.

گروهی که به زبان مردم کوچه بازار شعر می‌سرودند و به سرودن ترانه و پایبندی به موسیقی و عروض، التزام و رغبت داستند.

شاعرانی که به زبان مردم عادی شعر می‌گفتند، شعر را وسیله‌ای برای بیان مقاصد خود می‌دانستند.

به راستی که نه هم‌بازی تو بودم من/ تو شوخ‌دیده مگس بین که می‌کند بازی 

سرش مدام ز شور شراب عشق، خراب/ چو مست دائم از آن گرد شور و شر می‌گشت

به یاد چشم تو خود را خراب خواهم ساخت/ بنای عهد قدیم، استوار خواهم کرد

کیست حافظ تا ننوشد باده بی ‌آواز رود/ عاشق مسکین چرا چندین تجمّل بایدش؟

ﺑیﭽﺎرﮔیﻢ ﺑﻪ ﭼیﺰ ﻧﮕﺮﻓﺘی                 درﻣﺎﻧﺪﮔیﻢ ﺑﻪ ﻫیﭻ ﻧﺸﻤﺮدى

در ﺣﻠﻘه کﺎرزار ﺟﺎن دادن               ﺑﻬﺘﺮ کﻪ ﮔﺮیﺨﺘﻦ ﺑﻪ ﻧﺎﻣﺮدى

ﻣﺎ را کﻪ ﺟﺮاﺣﺖ اﺳﺖ ﺧﻮن آیﺪ         درد ﺗﻮ ﭼﻨﻢ کﻪ ﻓﺎرغ از دردى

ﻣﻦ ﺑﺎ ﻫﻤﻪ ﺟﻮرى از ﺗﻮ ﺧﺸﻨﻮدم         ﺗﻮ ﺑی ﮔﻨﻬی ز ﻣﻦ ﺑیﺎزردى