شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس هفتم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن های 10 و 11 | آزمون شماره 15169

جامعه پذیرای پند و اندرز شاعران بود.

عقاید شیعی رایج در جامعه شاعران را به پند و اندرز دعوت می‌کرد.

شاهان صفوی به شعر ستایشی و درباری و عاشقانههای زمینی بی‌توجه بودند.

روی آوردن توده مردم به شعر و شاعری

د ، ب، ج، الف

الف، ب، ج، د

الف، ج، ب، د

ج، د، ب، الف

در این قرن حکومت در دست جانشینان تیمور بود و اوضاع اجتماعی و سیاسی ایران به طور کلی و وضع ادبیات نیز، به تبع آن، آشفته بود.

شاعران این دوره تشخیص داده بودند سبک عراقی از واقعیت دور شده و کاملاً جنبۀ سیاسی و اجتماعی یافته است. 

آشنایی با تفکرات و معارف هندوان کم و بیش در تغییر سبک دخیل بود.

زبان فارسی که در شبه قاره هند استحکام و استقرار لازم را به‌دست آورده بود، همه‌گیر و رسمی شد.

ظفرنامه شامی: قدیمی‌ترین تاریخ نوشته‌شده درباره تیمور است.

انوار سهیلی: ملاحسین واعظ کاشفی، کلیله و دمنه را به انشای دوره خود بازگرداند و این نام را بر آن نهاد.

محاکمه‌اللغتین: سلطان حسین بایقرا این کتاب را نوشت.

بابر نامه: این اثر را ظهیرالدین بابر نوشت.